Time to say goodbye.... again!!!

Mijn tijd zit er alweer op in Australie. Ik ben nu in Sydney en vlieg vanmiddag naar Amsterdam.

In Melbourne heb ik echt een geweldige tijd gehad samen met Matthew en Martin. Naar de bios geweest, nog veel uit geweest in Melbourne en lekker gegeten en vooral van de zon genoten. Nog met Yue, een Japans vriendinnetje die ik toen op de farm heb leren kennen afgesproken en ook nog met wat Australische vriendinnetjes die ik nog kende van toen. Gek hoor, dan ga je weg en dan zeg je nou, waarschijnlijk tot nooit?! Je weet het natuurlijk nooit maar hoe groot is de kans dat je die mensen nog een keer terug ziet? Alleen als ik besluit hier te komen wonen misschien..

Afgelopen vrijdag heeft Ingrid me opgehaald, die vrouw die ik ken uit het ziekenhuis en bij wie ik vorige keer nog wat nachtjes heb gelogeerd. Was echt fantastisch om haar weer terug te zien en we zijn naar haar huis gereden, Jade (haar dochter) wist niet dat ik kwam dus dat was een totale verassing! Anders kon ze weer niet slapen en zou ze de hele tijd gaan vragen hoeveel uur, minuten, dagen het nog duurde voordat ik kwam. Dus heeft ze maar niks gezegd en dat was super leuk, want ik kwam binnen lopen en ze kwam keihard naar me toe rennen, echt heel lief! We hebben heerlijk gegeten en ’s avonds Up gekeken een film van Disney, en daarna nog een andere film toen Jade naar bed was en lekker veel wijntjes gedronken, heel gezellig. En wat heb ik heerlijk geslapen die nacht, bij Martin en Matthew lag ik op een matras op de grond (mag natuurlijk niet klagen wanneer het gratis is) maar een écht bed is dan toch wel heel lekker!

De volgende dag moest ik alweer afscheid nemen en dat was weer niet leuk, en daarna weer weg met de nachtbus van Melbourne naar Sydney. Vreselijk om nog een keer zo weg te rijden uit Melbourne, alle herinneringen van de vorige keer kwamen weer naar boven en nu was het eigenlijk alleen maar erger omdat ik niet weet wanneer en of ik überhaupt hier wel terug zal komen. Maar niet te veel aan denken!

Kwam zondagochtend aan in Sydney, ontbeten met een Nederlands meisje naast wie ik in de bus zat. Wel vreemd want je zit met allemaal backpackers die de mooiste verhalen hebben over hun afgelopen dagen en de grootste plannen hebben qua reizen voor de komende weken, en je krijgt altijd dezelfde gesprekken, maar het voelde een beetje alsof ik daar niet meer bij hoorde. Ik heb dat allemaal vorig jaar gehad, maar nu ben ik hier meer voor zaken ;) Ik vond het iig wel heeeel relaxt dat ik een koffer had op 4 wielen, terwijl dat Nederlandse meisje bijvoorbeeld dr hele hebben en houwen op haar rug moest dragen.. Dat miste ik absoluut niet! Maar als je dan alle plannen hoort die ze hebben, waar ze allemaal nog naar toe gaan en zo dan kriebelt het toch wel hoor! Heb nog overwogen om gewoon ‘’perongeluk’’ mijn vlucht te missen en dan al mijn telefoons uit te zetten en geen internet meer te gebruiken, maar dat leek me bij nader inzien toch niet de beste optie…

Zondagavond was de opening van het Pediatric Critical Care congress, de reden waarvoor ik in de eerste plaats naar Australie gekomen ben. De opening was echt mooi, er kwam een aboriginal man op de didgeridoo spelen en er was een Australisch meisjeskoor die heal the World gingen zingen (oh Michael!) en daarna hadden we een borrel in een zaal. Heel erg leuk om iedereen uit Melbourne weer terug te zien, van de meeste dacht ik dat ze me wel vergeten zouden zijn maar niets was minder waar. Ik had afgesproken met Wout en Sophie, twee Rotterdamse geneeskundestudenten ook, Wout heeft vorig jaar zijn onderzoek hier gedaan en mocht ook een presentatie geven, en Sophie woont nu in Sydney, ook voor dr onderzoek. Heel erg gezellig met zn drieën en er was genoeg gelegenheid om te socializen met alle artsen, netwerken leggen en zo en zo weet ik dat het redelijk makkelijk is om in opleiding tot kinderarts te komen in Australie, dus mocht ik dat ooit willen worden dan is dat misschien wel een optie!

Dinsdag was de grote dag van mijn presentatie, wat was ik zenuwachtig! Het was gelukkig heel fijn dat er een hele relaxte sfeer hing op het congres, dus dat maakte al een hoop goed. Uiteindelijk ging het best prima, na wat hakkelen en verkeerde woorden in het begin ging het na de 2^e dia prima. Presenteren is nog steeds niet mijn favoriete bezigheid helaas maar ik heb er wel echt super veel van geleerd. En hoe gaaf is het dat je gewoon met je naam in het programma boekje staat! Echt heel bijzonder.

Het congres verder was leuk, ik moet eerlijk bekennen dat ik niet alles gevolgd heb maar lang niet alles is ook interessant omdat het zo specialistisch is. En hallo, ik ben in Australie dus een beetje genieten mag ook! Ben helaas niet naar het strand geweest, maar wel allemaal leuke dingen gedaan.

De hele week was erg gezellig, Wout, Sophie en ik zijn elke avond (na de presentatie dan) lekker wijntjes gaan drinken en uiteten geweest om te vieren dat we er vanaf waren. Heb nog met Hayley afgesproken, een meisje uit England met wie ik in Melbourne samen heb gewoond. Heel erg leuk!!

Gisteren was het St. Patricks day, een Iers ding maar ook groots gevierd hier in Australie. Ik kon me nog herinneren van vorig jaar (vorig jaar ja, zo lang is dat alweer geleden!!!) in Melbourne dat alle pubs vol stonden met groen verklede mensen. Dus daar moesten wij ook maar even aan mee doen. Eerst lekker een wijntje gedronken in the Opera bar, naast the Opera house, zo mooi! Nog even rond gelopen en toen naar Bondi gegaan omdat daar een leuke Ierse pub zat, dat was inderdaad een groot feest, het leek wel carnaval! Wij waren helaas niet groen verkleed, want groen is niet echt mijn kleur en dus had ik niets groens bij me. En om nou speciaal daarvoor iets te gaan kopen is natuurlijk een beetje te gek voor woorden.. Maar daarom was het niet minder leuk!

Moet zeggen dat Sydney ook echt geweldig is. Ik vind Melbourne natuurlijk nog steeds veeeel leuker, maar Sydney is ook echt mooi! De vorige keer dat ik hier was voelde ik me rot omdat ik weg moest naar huis, en dat gevoel had ik weer toen ik hier kwam maar deze week is zo leuk geweest en we zijn ook echt op mooie plekken geweest, leuke restaurants en cafeetjes dat ik wel snap dat je hier kunt wonen!

Laat thuis dus vannacht, en vanmorgen ging mijn wekker alweer vroeg omdat ik mijn koffer moest pakken en moest uitchecken voor 10 uur. Zometeen nog even lunchen met Sophie en Wout en dan op naar het vliegveld. Bah, ik heb er helemaal geen zin in. Maandag beginnen de co-schappen weer en dan is het net alsof ik helemaal niet weggeweest ben. Misschien dan toch maar ‘’perongeluk’’ mijn vlucht missen……….. 

 

See ya, mates! 

1 reactie | reageer

Down under part II !!!

Haaii allemaal,

Na een tijdje stilte op deze site nu weer een nieuw verhaaltje want.. ik ben weer in Melbourne! Ik ben afgelopen dinsdag vertrokken vanaf schiphol met Cathay Pacific, via Hong Kong door naar Melbourne! Ik ben hier nu voor 1,5 week ongeveer en dan ga ik naar Sydney, want ik ben uitgenodigd om een presentatie te geven over het onderzoek dat ik vorig jaar in Melbourne gedaan heb op het Pediatric Critical Care congress! En dat congres is in Sydney. Dat is dan ook de reden nu dat ik in Australie ben, helaas dus maar van korte duur maar niet minder leuk!

Het is echt ontzettend raar om hier weer te zijn, aangezien ik in oktober ben weggegaan met het idee hier nooit meer terug te komen, en nu loop ik hier weer en kan ik weer overal naartoe waar ik altijd was. Het is echt super leuk en meteen vanaf het eerste moment dat ik hier was voelde ik me alweer thuis, echt heerlijk het Australische accent, de mentaliteit van de mensen hier, alle aardige opgewekte mensen, de zon, zelfs de supermarkt en alle winkels zijn allemaal nog hetzelfde. Heel erg fijn dat ik alles hier al ken, de weg, de trams, dat scheelt echt ontzettend veel!
Ik kwam om 22:00 aan hier woensdagavond en ben toen naar Matthew en Martin gegaan, twee Schotse jongens die ik vorig jaar in het hostel heb ontmoet. Zij wonen in een huis met twee Australische meiden (echt een huge huis, met een ontzettende tuin en een barbie, jeeej :) ) en waren zo aardig dat ik bij hun kon blijven! Was echt super leuk om ze weer te zien en heel fijn, ik heb nu mijn eigen kamer, Martin slaapt bij Matthew op de kamer. Eerst durfde ik niet in die kamer te slapen omdat ze me hadden wijsgemaakt dat er een redback spider in een van die kasten woont, en aangezien het een ontzettende troep is overal geloofde ik dat ook nog, maar toen ze zeiden dat er ook een slang onder het bed zat (en dat terwijl er helemaal geen bed staat maar er gewoon een matras op de grond ligt) geloofde ik het natuurlijk niet meer;) 
Zijn woensdag erg snel gaan slapen, ik was best moe en Matthew en Martin moesten de volgende dag ook weer gewoon vroeg werken. De eerste nacht ging prima, werd af en toe wel wakker maar dan kon ik gelukkig wel gewoon verder slapen. Heb een heerlijke flat white gedronken de volgende dag op Sydney Rd, de straat om de hoek hier (ze wonen in Brunswick, wijk in Melbourne) en ben lekker door die straat gaan lopen, heerlijk! Nog even boodschapjes gedaan in de Coles met weer de oude vertrouwde dingen die ik altijd kocht, bijvoorbeeld cornflakes met melk. Toen ik thuis kwam zei ik dan ook heel blij ''Look Matthew I bought cereals again'' (helemaal in het begin snapte ik nooit wat dat woord betekende en toen heeft hij dat een keer uitgelegd) en hij begon keihard te lachen want ja cereals met een s dat is dus helemaal fout, het is cereal. Nou ja ik heb gezegd dat ze me moeten verbeteren als ik fouten maak dus dan krijfg je dat.. Net zoals ik nu weet dat ik wat ik altijd zei als ik een kater had (I am hangover) ook helemaal fout is, het is namelijk I have an hangover. Oke. Hello my name is hangover ;)
Donderdagavond zijn we eerst cider gaan drinken en daarna hebben we Vietnamees gegeten op Sydney Rd, heerlijk! Toen nog naar Brunswick St. gegaan (jaaaaaaa daar kwam ik altijd!! :) ) naar Bar Open, daar nog wat drankjes gedaan. Heeel leuk om daar weer te zijn, het is net alsof je nooit weggeweest bent! Toen maar rond 2 uur naar huis gegaan, Martin moest gewoon weer om half 7 beginnen met werken dus tijd om te gaan! Ik was moe, maar werd desondanks om 5 uur 's nachts wakker en kon toen niet meer slapen. Hello jetlag... Ben uiteindelijk om half 10 weer in slaap gevallen na Boer zoekt vrouw op uitzending gemist gekeken te hebben en heel veel afleveringen sex and the city, maar toen maakte Matthew me om 10 uur weer wakker omdat we zouden gaan ontbijten, oh ja. Grrrrrr...
Gisteren tegen eind van de middag toch nog maar even een dutje gedaan want ik was zo moe! Ik weet dat het eigenlijk niet goed is maar zo vervelend als je zo moe bent! Daarna ben ik de stad in gegaan met de tram, om Triin en Kashka (twee oude huisgenootjes) te zien. Kashka was in een pub met wat vrienden en daar kwamen Triin en later Matthew ook. Die moest eerst tot 20:00 werken. Heel erg leuk om Kash weer te zien, voordat ik het wist stond er alweer een jagerbomb klaar haha, dit keer een betere timing niet om 4 uur 's middags maar 8 uur 's avonds, wat meer acceptabel! Was erg gezellig, totdat er een footy game op tv kwam en er keihard geschreeuwd werd door fanatieke fans die dat zaten te kijken. Heerlijk, maar niet zo gezellig en Kash en Triin moesten ook weg dus zijn Matthew en ik maar naar Cookies gegaan, een bar waar ik wel vaker naartoe ging. Daarna nog naar Section 8, heeel leuke bar echt typisch Melbourne, ergens off-street in een steegje waar je nog niet dood gevonden wil worden heb je opeens een ontzettend drukke bar, soort van geheim want het zit zo goed verstopt! En het is alleen maar buiten, met heaters dat wel maar echt heel erg cool! Daarna zijn we maar naar huis gegaan, en het slapen vannacht ging best al wat beter, ik werd om half 7 wakker jeeej! 

Ga nu even lekker douchen, ik zie dat de zon al schijnt (het was gisteren trouwens echt koud, brr 18 graden of zo en de zomer hier is helemaal niet zo mooi geweest.. nou ja de komende dagen voorspellen veel goeds en alles is altijd beter dan winter in NL! )..

Liefs Odet

5 reacties | reageer

This is it...

De laatste dag Australië… Ik kan niet geloven dat de acht maanden nu al voorbij zijn, en dat er niet eens meer een hele dag over is van mijn tijd in Australië! Één dagje van de acht maanden dat ik hier ben geweest. Waar is de tijd gebleven!?

Ik zal eerst nog even vertellen over mijn laatste weekje in Melbourne! Na Tassie was er nog maar een weekje over in Australie… Vrijdagavond ben ik lekker thuis gebleven bij ‘’mijn gastgezin’’. Ik heb appeltaart gebakken, filmpje gekeken en lekker wijntjes gedronken. Zaterdag ben ik naar mijn oude huis gegaan tegen het eind van de middag, ik mocht daar blijven slapen! Een oud huisgenootje van het andere huis en Desiree kwamen ook en we hebben samen gekookt en champagne gedronken. Daarna naar CBD, daar waren Matthew, een Schotse jongen die ik helemaal in het begin in Melbs ben leren kennen, en Martin zijn beste vriend. We zijn met z’n allen naar the Nightcat gegaan, ik mocht kiezen waar we naartoe zouden gaan en aangezien the nightcat toch de plek waar ik het meeste naartoe ging was dat dus de beste optie voor de laatste zaterdag avond in Melbourne! Het was echt super gezellig!!

De volgende dag, na maar 2 uurtjes slaap, de hele dag met Desiree door de stad gelopen, haar alle leuke plekjes laten zien en dan kon ik daar meteen ook nog even foto’s van maken! Later met een vriend van haar afgesproken en een wijntje gedronken bij Little Creatures op Brunswick St (natuurlijk)! ’s Avonds zou ik eigenlijk wat met Andrew, een Australische jongen, gaan drinken maar ik was zo moe dat ik amper nog kon lopen laat staan uit kon gaan! Dus ben ik maar lekker tv gaan kijken thuis en gaan slapen.

Maandagochtend had ik met Renata afgesproken om te ontbijten op de uni. Renata is een meisje die ik in het ziekenhuis ben leren kennen. Ze studeert ook geneeskunde en we gingen altijd samen naar seminars etc. Daarna gelunched met Andrew, omdat ik niet echt in was voor uitgaan de avond daarvoor. Rond 2 uur naar het ziekenhuis gegaan om Ingrid op te halen om naar huis te gaan. Jade opgehaald van school, zo lief al die kindjes in uniforms! ’s Avonds heb ik stamppot gemaakt, ze vonden het allemaal erg lekker!

Dinsdag weer met Ingrid mee naar haar werk gegaan, en toen de stad in. Beetje rondgelopen daar, de zon scheen en het was heerlijk weer dus zo erg was dat niet! Ik had nog een lijstje met dingetjes die ik wilde zien en toen ontdekte ik zomaar opeens en super leuk steegje met allemaal cafeetjes/restaurantjes (Hardware Lane) waar ik nog nooit eerder was geweest (helaas!). Had afgesproken met Triin (mijn oude kamergenootje) om koffie te drinken rond 11 uur, dus dat hebben we gedaan in een van de leukste straatjes in het centrum, Degraves St. Daarna naar Victoria Market gegaan en rond 2 uur weer terug naar Melbourne Central, om wat met Kashka (ook ex-huisgenootje) te drinken. We hebben om 3 uur een jagerbomb gedronken (Jagermeister met Red Bull) hahaha, omdat we dat altijd samen deden en hij zaterdag niet mee uit kon; een soort afscheidsjagerbomb dus maar ’s middags smaken die toch wel minder goed dan ’s nachts! Ik voelde me net een alcoholist haha… Zijn even lekker voor de library gaan zitten, van de zon genieten en om 4 uur kwam Matthew, afscheid genomen van Kash en met Matt naar Hardware Lane gegaan, dat steegje wat ik net gevonden had. Daar lekker wijntjes gedronken en toen naar the Rooftop bar, ook nog even een wijntje gedronken (ik was onderhand al behoorlijk aangeschoten van al dat alcohol zo midden op de dag maar goed, laatste dagen Melbourne mag dat!!;) ). Toen kwam Martin en zijn we naar Lygon St gegaan, dat stond ook nog op mijn checklist om daar ergens te eten; je hebt daar allemaal Italiaanse restaurantjes, superleuk! Dus zijn we daar ergens heerlijk gaan eten met ja natuurlijk een flesje rode wijn haha. Daarna door naar the bottleshop (oh ik klink onderhand echt als een alcoholist, vergeet niet dat dit een speciale gelegenheid was !! hihi) en goon gekocht (dat gaat alleen maar in 4,5 liter boxen..) en nog een filmpje gehuurd en toen zijn we naar hun appartement gegaan, ook op Lygon St en zijn we gecrashed op de bank, lekker een filmpje gekeken onder het genot van goon sunrises. Het was echt zo gezellig! Niet te laat gaan slapen want de jongens moesten de volgende dag weer werken. Echt zo grappig want Matthew ben ik helemaal in het begin leren kennen, hij heeft me geholpen met verhuizen toen ik mijn kamer had en hij heeft de kamer zelf ook nog gezien maar daarna is hij op een farm ergens in Queensland gaan werken en weer terug gekomen in Melbourne toen ik net vertrokken was om te gaan reizen dus ik had hem echt lang niet gezien maar wel altijd nog contact gehouden, en het was zo leuk om hem nog weer even te kunnen zien voordat ik wegging!

Trouwens, ik moest eigenlijk dinsdagavond weg uit Melbourne met de bus naar Sydney. Maar ik werd er zo zenuwachtig van, ik wilde nog zoveel dingen doen in Melbourne en had het gevoel dat ik veel te weinig tijd had, en ik had daarnaast ook weinig zin om naar Sydney te gaan, niet dat het geenk leuke stad is, maar omdat ik dan weer naar een nieuwe plek moest waar ik amper mensen ken en ik bleef liever in Melbourne bij mijn vrienden! Dus toen heb ik mijn ticket omgeboekt naar donderdagavond, wat een opluchting! Alhoewel ik nog steeds niet snap waarom ik mijn ticket terug heb geboekt vanuit Sydney, zo onhandig! Maar goed, daar kon ik helaas niks meer aan veranderen!

Woensdag afscheid genomen van Matthew tijdens zijn lunchpauze, ik had daarvoor mijn eigen fiets gestolen uit mijn oude huis (haha dat klinkt wel heel gek). Het zat namelijk zo; ik had die fiets verkocht aan Sam, mijn huisgenootje toen maar zij is al weg uit dat huis en toen ik afgelopen weekend daar sliep zag ik die fiets in de voortuin staan, niet eens op slot en met een lekke band. En aangezien zij daar niet meer woont heeft ze hem daar dus achter gelaten en is die fiets net zo goed van mij als van iemand anders. Matthew vertelde dat hij een fiets wilde kopen en toen ging er een lichtje branden, dus ben ik woensdagochtend naar mijn oude huis gegaan met een bivakmuts op en heb ik die fiets meegenomen :). Aangezien ik geen spulletjes had om de band te plakken en ook geen zin eigenlijk ben ik maar even naar de fietsenmaker gegaan en die heeft hem in 5 minuten gemaakt, dus toen kon ik nog even fietsen (wel zonder helm, oeps maar goed ik ben altijd trouw gebleven aan die helm dus voor een keertje mag dat!) naar het centrum.

Donderdag was het al mijn laatste dag, aah! Nog gelunched met Grace en Steven, een verpleegkundige uit het RCH en haar vriend, en mijn tas gepakt en rond 6 uur hebben Ingrid en Jade me weggebracht naar Southern Cross Station, ik kon echt niet nog een keer de bus verzetten; het was tijd om te gaan! Het afscheid was echt moeilijk, vooral omdat zij zulke lieve mensen zijn en zoveel voor mij gedaan hebben, en als je dan beseft dat je ze waarschijnlijk nooit meer terug ziet dan is dat niet leuk! En het was daarnaast ook nog mijn laatste keer in Melbourne, helemaal verdrietig dus toen we wegreden en ik de skyline van Melbourne steeds kleiner zag worden moest ik aan alle goede herinneringen denken en dat deed me goed! Melbourne is dan wel aan de andere kant van de wereld, maar ik kan altijd terug!

Ik had een lange reis van 12 uur voor de boeg in de bus naar Sydney. De busreis ging snel, niet geweldig geslapen maar toch wel redelijk en om half 7 vrijdagochtend stond ik voor Sydney Central, en ik moest echt even een half uur op een bankje zitten om de energie te krijgen om met al mijn tassen en koffers naar het hostel te lopen. De eerste zat vol helaas maar bij de tweede had ik meer geluk, en ik kon gelukkig al mijn bagage in een kluis achterlaten. Daarna koffie gaan drinken met een Schots meisje uit de bus, en toen naar Circular Quay gelopen, bij the famous opera house and harbour bridge. Daar had ik om half 10 met Jose, een meisje dat ik ken uit Rotterdam, afgesproken. Super leuk om haar te zien en te kletsen over alle ervaringen etc. ’s Middags kon ik eindelijk inchecken en ik was zo moe dat ik eventjes geslapen heb en daarna weer terug naar the rocks, een wijk bij the harbour bridge. Daar weer Jose ontmoet en zijn we lekker ergens wat gaan eten voor mijn allerlaatste avondje in Australia! Later kwam Lieselot, een Belgisch vriendinnetje en zijn we ergens wat gaan drinken. Vond het echt fijn dat ik mijn laatste avond niet alleen was en nog even gezellig wat kon drinken met mensen die ik al kende!

En toen was het zaterdag, vandaag, de laatste dag! Vanmorgen mijn koffer en backpack ingepakt en jullie zullen het niet geloven, maar het zit niet eens vol! Ik ben zo trots op mezelf! ;) Daarna ben ik naar the opera house gelopen en heb ik daar lekker in het gras gezeten van de zon genoten en in mijn dagboek geschreven, nog even door de stad gelopen maar ik liep een beetje met mijn ziel onder mijn arm, wist niet zo goed meer wat ik moest doen en was er eigenlijk ook wel een beetje klaar mee. Het is echt veel beter om ’s ochtends te vliegen, dan hoef je niet nog die hele dag rond te hangen. Nu zit ik in het hostel, over een uurtje neem ik de bus naar the airport en dan is het zo ver. Ik vind het nog steeds heel gek en onwerkelijk dat ik morgen in Europa ben, en ik ben verdrietig dat ik hier nu weg moet en dat mijn hele avontuur tot een eind is gekomen, maar ik kijk er wel weer naar uit om iedereen terug te zien! Het is echt een fantastische tijd geweest en ik heb zoveel mooie dingen gezien en gedaan, zoveel geweldige mensen ontmoet, contacten op gedaan over heel de wereld dus een goed excuus om veel te blijven reizen!

 

This is it!

 

Tot snel l! Liefs uit Sydney!

 

4 reacties | reageer

Where the Wild Things Are

Tasmania = amazing!!

Ik vloog maandag vanaf Melbourne naar Hobart, de hoofdstad van Tassie. Het was nog niet eens een uurtje vliegen dus voor ik het wist stond ik al in Hobart, en ze waarschuwden ons ervoor dat het erg koud was; namelijk 8 graden! Okee... Dat is wel even wat anders dan de 30+ graden van de afgelopen weken! Maar gelukkig had ik allemaal warme kleren bij me en waren de voorspellingen voor de komende dagen veelbelovend: rond de 20 graden en veel zon!

Shuttle busje genomen naar het hostel en daar gewacht tot Janneke kwam. Wilde eigenlijk de stad verkennen maar het regende zo hard dat ik er niet echt veel zin in had. Janneke had de huurauto geregeld, en 3x raden welke kleur het was.. Oranje! We wilden eventjes boodschapjes doen voor de hele week, dus besloten we naar de Woolies te rijden. Nou wat een hel zeg, rijden in Hobart. Je moet elke keer als je stopt zo'n beetje de hellingproef doen, en dat is echt niet een van mijn sterkste kanten zeg maar...;) En om het nog eens leuker te maken is bijna alles een eenrichtingsweg, we reden al bijna zo'n weg van de verkeerde kant op, gelukkig was er een oplettende auto op straat die ons tegemoet kwam en meteen ging seinen met groot licht. Oeps... Uiteindelijk toch de supermarkt gevonden, en meteen eten ingeslagen voor de hele week, wel zo handig!

Dinsdag zijn we vroeg vertrokken want we hadden een lange reis voor de boeg. Eerst zijn we naar Mt. Field National Park gereden, dat op 80 km van Hobart ligt. Wat mooi is het om daar te rijden zeg, elke keer is het landschap waar je in rijdt weer adembenemend, het was zo ontzettend groen (dat was ik helemaal niet meer gewend na het droge noorden/westen waar alles zo'n beetje bruin was) en zoveel heuvels, het was echt prachtig! We wilden wel elke minuut stoppen voor een foto, maar dat kan helaas niet! In Mt. Field National Park zijn we naar de >>> Falls gelopen, super mooie waterval! Het hele park was trouwens prachtig, met kangaroos die over de wandelpaden hopten en we hebben nog lang gezocht naar een platyplus, die zouden daar ook te zien moeten zijn maar die hebben we echt even gemist. Helaas! Ook hebben we de tall trees walk gedaan, met bomen van wel 90 meter (!!!) hoog! We hebben lekker gelunched daar in het park en daarna zijn we doorgereden naar Cradle Mountain National Park, we konden daar helaas niet heel veel zien maar we zijn naar Lake St. Clair geweest, het diepste meer van Australie en we hebben daar even rondgelopen. De bergen hadden sneeuw op de top, brrr! Vervolgens doorgereden naar Launceston, de tweede stad van Tassie. We besloten een B-weg te nemen, want dat was veel korter. Nou dat was dus een unsealed road, we reden meer dan een uur op gravel en dat in de bergen! Maar uiteindelijk was het supergaaf want we zijn de hele weg geen auto tegen gekomen, maar wel heeeel veel kangaroos en wombats die langs/op de weg zaten. En veel konijnen maar dat is natuurlijk niet zo bijzonder;) Dus we zijn vaak gestopt om achter die beesten aan te rennen, want een wombat hebben we allebei nog niet op de foto, laat staan in het wild gezien. Uiteindelijk hebben we alleen zijn kont erop, want die beesten kunnen nog best hard rennen! Na die gravelroad kwamen we eindelijk in Launceston aan, met een vieze oranje auto. Daar hadden we een hostel besproken, wat een leuk hostel was dat en de eigenaren waren zo ontzettend aardig en gastvrij. We waren kapot 's avonds, dus we zijn lekker op tijd gaan slapen.

Woensdag, de volgende dag, weer op tijd eruit. De eigenares van het hostel had ons verteld dat er een cataract walk is in Launceston wat zeker de moeite waard is om te doen en niet echt veel tijd kostte. Dus besloten we maar om dat eerst te doen. En het was echt de moeite waard! Het was een pad tussen de rotsen (in de stad, echt bizar!) met een soort rivier in het dal. Op het eind was er een restaurant in een supermooie tuin met pauwen en een fantastisch uitzicht, daar hebben we lekker koffie gedronken en daarna zijn we terug gegaan naar onze auto om de weg te vervolgen naar the Bay of Fires. Dit is een strand en is door de Lonely Planet in de top 3 van mooiste stranden van Australie gezet. Dat moesten wij natuurlijk even zien! We zaten eerst in een verkeerde bay, Binalong Bay, welke trouwens ook heel erg mooi was, gelukkig vonden we na een tijdje de echte Bay of Fires. Het was een beetje moeilijk vinden omdat er echt niets aangegeven stond, gek hoor voor zo'n strand maar dat maakt het ook wel weer leuker. Want toen wij er waren was er echt niemand dus hadden we dit prachtige strand voor onszelf! Even lekker gechilled daar, het water was helaas te koud om in te zwemmen. Vervolgens doorgereden naar Ch. Daar aangekomen reden we naar het enige hostel wat er was, maar er zat niemand in de receptie en dus belden we een nummer dat op een briefje stond. Ik kreeg een man aan de telefoon, de eigenaar van het hostel en hij vertelde me dat hij helaas niet meer terug zou komen die avond, maar dat we uiteraard konden blijven slapen en dat we een kamer voor onszelf hadden, gaf me de code van de deur en we moesten morgen maar betalen want ik klonk wel betrouwbaar. Hoe cool is dat, echt zo aardig! Dus gelukkig hadden we weer een plekje voor de nacht. Meteen begonnen met koken: een hele berg pasta. Die zouden we nooit met z'n tweeen opkrijgen, maar gelukkig kwam er een erg hongerig uitziende natgeregende (?? Het regende helemaal niet..) Chinees binnen die met alle plezier de hele pan op at (serieus, zo'n iel ventje en dan meer dan 2 volle borden pasta naar binnen schuiven.. respect!). Er was ook een andere Nederlandse jongen in dat hostel samen met een Duitser, en nog een oude bouwvakker die heeel vervelend was want hij vroeg elke keer wat we aan het doen waren, waar we naartoe gingen etc. De jongens gingen penguins kijken die komen bij zonsondergang terug aan wal om te overnachten tussen de rotsen, dus gingen wij mee. En die Chinees ook. Hij was trouwens zo nat omdat hij bij het blowhole, een paar rotsen in de zee waar water uit spuit als er een golf aan komt, geweest die slimmerd.

De volgende dag, donderdag alweer, stond Freycinet National Park op de planning en de twee jongens wilden daar ook naartoe dus hebben wij ze een lift gegeven. We hebben daar de hike gedaan naar Wineglass Bay. Een pittige wandeling maar daarna heb je wel uitzicht op het supermooie strand van Wineglass Bay. Toen we weg wilden rijden stond er opeens een kangaroo met joey (een baby kangarootje) in zijn buidel naast de auto. En hij kwam echt op 30 cm afstand van de auto, en ging aan mijn hand snuffelen! Zooo lief! Natuurlijk een paar foto's genomen en daarna op weg naar de Tasman Peninsula waar Port Arthur ligt. Over de Tasman Highway. Nou die weg lijkt in de verste verte niet op een highway, het is een weg die soms zelfs unsealed is en er staan gewoon huizen aan deze straat, en wanneer je door een dorp/stad komt moet je gewoon 50 rijden. Niet echt highway dus, maar goed. We besloten een heel stuk af te snijden door over een C-weg te gaan, en weer was het een gravel road in de bergen. Dit keer geen wildlife maar het was wel weer een uitdaging om heel van deze ‘straat' af te komen. Natuurlijk is dat gelukt, en kwamen we aan in Eagle Hawk Neck, een plaatsje vlakbij Port Arthur, want we konden in Port Arthur zelf geen accommodatie meer vinden. In Eagle Hawk Neck hadden we een heel huisje voor onszelf, super relaxt! 's Avonds hebben we een ghost tour gedaan in Port Arthur. Dat is natuurlijk helemaal niks voor mij want ik vind geesten eng maar toch maar gedaan. We gingen naar een kerk, een gevangenis en wat huizen, allemaal in het donker en de tourguide vertelde verhalen over ervaringen met geesten daar. Nou ik vond het best griezelig! Gelukkig heb ik niks raars gezien! Daarna moesten we terug rijden naar Eagle Hawk Neck, dat was niet echt top in het donker en we waren natuurlijk de weg kwijt en ook nog eens bijna een kangaroo aangereden, maar het is allemaal goed gekomen!

Vrijdag was het alweer tijd om naar huis te gaan! We hebben lekker even uitgeslapen en daarna heeft Janneke me op het vliegveld afgezet. Daar kwam ik erachter dat m'n vliegtuig vertraging had, fijn tiger Airways! Uiteindelijk was ik rond 4 uur in Melbourne en ben ik naar de familie King gegaan, mijn logeeradresje! Nu helaas mijn laatste weekendje Melbs, nog even heeeel veel leuke dingen doen!!!

xxxx

5 reacties | reageer

The westside story

The west side story gaat verder in the Chapman Valley, de tweede week op de farm. Gelukkig was Yue, het Japanse meisje er, want uiteindelijk was er de tweede week qua farm work weinig te doen. Peter was erg gestresst omdat het te droog was voor deze tijd van het jaar en hierdoor moest hij eerder zijn graan etc gaan oogsten, dus hij moest daar voorbereidingen voor treffen. Wij konden hierbij niet echt helpen dus elke dag zijn we thuis gebleven, en in en om het huis dingetjes gedaan maar vooral gechilled en filmpjes gekeken, veel lol gehad en geprobeerd te zwemmen maar met al die vliegen ben je daar na een half uurtje ook wel klaar mee! Het was erg gezellig met Yue, elke avond gingen we koken, dinsdag heeft ze sushi gemaakt en het was heerlijk! Ze had allemaal speciale ingrediënten gehaald dus ik hoop dat ze die in Nederland ook verkopen! Peter's mate bij wie we zondag wat waren gaan drinken kwam ook voor de sushi samen met Chelsea (hoe schrijf je dat.. nou ja) zijn nicht die er zondag ook bij was. Dat was gezellig, later zijn ze nog naar de creek gegaan om krabben te vangen (en serieus, er zaten er veeel in het net!) die hebben ze nog even gekookt maar ik was er niet echt helemaal weg van.

Vrijdag avond hebben we gegeten bij Peters ouders, zijn zus met twee kids was er dat was leuk! Maar ik was toch blij om weg te gaan, en Yue ook want het was toch niet helemaal wat ik me erbij voorgesteld had! Dus zaterdag heeft Peter ons afgezet bij the Foreshore hostel, daar waar ik de week ervoor ook gebleven was. We zijn lekker naar het strand gegaan overdag en daarna gekookt, en 's avonds nog met wat mensen uit het hostel naar een vuurwerk show gekeken in Geraldton, dat was echt mooi!

Zondag was het voor mij alweer tijd om weg te gaan. Uitgezwaaid door Yue (echt zo'n lieve meid!) reed ik weg in de Greyhound bus, op naar Perth! Een chauffeur had mij ook naar Geraldton gebracht twee weken daarvoor, en hij herkende mij nog want we hadden een tijdje gepraat de afgelopen keer. Dus nu had ik mazzel want ik mocht lekker voorin zitten en de films uitkiezen die er op de tv kwamen! De 6.5 uur gingen snel en voor ik het wist was ik alweer in Perth, en het regende keihard! Neeee.... En het was ook nog eens koud! Aangezien ik geen andere schoenen dan slippers heb en niet een fatsoenlijke jas en vest was het best afzien! Ben daarom maar gelijk naar het hostel gegaan en ingechecked, daarna boodschapjes gedaan en lekker gekookt.

De volgende dag kwam Desiree in Perth en we zijn door de stad gaan lopen, lekker koffie gedronken en een ticket voor de volgende dag naar Rottnest Island geboekt, zoveel goede verhalen over gehoord dus dat moesten we even bezoeken! In de tourist info kwam een ander Nederlands meisje op ons af, zij was net in Australie aangekomen en hoorde ons Nederlands praten en vroeg zich af of wij tips etc hadden. Na een tijdje praten besloot ze de volgende dag ook mee te gaan naar Rottnest Island, gezellig! 's Avonds zijn Desiree en ik nog naar een karaoke bar gegaan, het was maandag avond en er was echt weinig te beleven in Perth dus vandaar de karaoke bar. Het was best grappig!

Woensdag dus Rottnest Island. Na een verschrikkelijke tocht met de ferry (ik dacht dat ik over mijn zeeziekzijnheid over was maar nee hoor...) kwamen we op Rottnest Island waar de fietsen al voor ons klaar stonden want ja dat is dé manier om Rotto (zoals de locals het noemen) te verkennen. Natuurlijk was de fiets weer helemaal niet goed afgesteld en ging na 5 minuten de ketting er al af maar gelukkig was dat zo opgelost met een beetje Nederlands verstand;) We moesten eerst even naar de supermarket om wat eten voor Laura te halen. Daar kwam ik aan de praat met de man achter de kassa, en uiteindelijk liep hij mee naar buiten om ons de weg te wijzen (niet dat ik daar om gevraagd had maar hij wilde gewoon zeker weten dat wij de goede kant op gingen denk ik) en hij zei als jullie vanavond de ferry missen dan kunnen jullie altijd bij mij blijven, ik heb een vriend maar die is er niet, dus het is helemaal veilig. Hahaha zo grappig vervolgens kwam hij met allemaal ansichtkaarten die we maar naar huis moesten sturen en nog een keer herhalen dat we echt bij hem konden bljiven als er iets zou zijn. Typisch Australisch!

Het plan was om het hele eiland rond te fietsen, het is 11 km lang en 4 breed volgens mij maar dat kan natuurlijk nooit, uiteindelijk hebben we de helft gedaan maar wat was het fantastisch. Ik had er eerlijk gezegd, ondanks vele goede verhalen, niet erg hoge verwachtingen van maar het was echt ontzettend mooi. De mooiste stranden waar niemand is, dus we hebben ook lekker ergens gelunched zonder dat er andere mensen waren, het was een prachtige dag zo'n 30 graden, niet te warm maar wel lekker een zonnetje! Dus het was echt de moeite waard en een heerlijke dag! De ferry dik op tijd gehaald dus we zijn niet op het aanbod van die aardige man in gegaan. Terug in Fremantle, waar de ferry naartoe ging, zijn Desiree en ik nog even naar Little Creatures gegaan, een bierbrouwerij en tevens een bar/pub/restaurant, er zit er ook een in Melbourne maar al het bier wordt gebrouwen in Fremantle en het is echt heel erg populair. Was echt leuk om het te zien en ontzettend druk.

Donderdag lekker een dagje gechilled en nog koffie gedronken met Yue die weer toevallig in Perth was, erg leuk! 's Avonds ben ik naar Cockburn gegaan, daar woont Sharna het meisje die ik in Broome ben leren kennen en bij wie ik mocht blijven slapen. Ik wilde daar niet de hele week zijn omdat ik het ook leuk vond om in Perth zelf te zitten, maar voor 2 nachtjes was het prima! Ze had echt een mooi huis, en ik had een kamer en badkamer helemaal voor mijzelf! Heerlijk! Donderdagavond zijn we wat gaan eten met haar zusje en een vriend van haar, en vrijdag heb ik lekker de hele dag aan het zwembad dat ze in de tuin heeft gelegen, het was warm! 's Avonds was er een soort Oriflame party maar dan van een ander merk, en Sharna's vriendinnen kwamen over. Het was echt super gezellig en uiteindelijk was het laat en hadden we best veel gedronken dus de volgende dag voelden we ons niet echt top. Lekker bijgekomen bij het zwembad en tegen het eind van de middag zijn we ergens wat gaan drinken en wat vrienden van Sharna gaan bezoeken, dat was leuk! We mochten in de auto van een vriend van haar rijden, een Crystler, een ontzettend grote dure auto (ik heb er natuurlijk weinig verstand van maar het zag er heel cool uit) en toen we wilden tanken wisten we niet hoe we het klepje van de tank open moesten maken hehe, toevallig was er een politieauto die net langs reed en die hebben ons even geholpen;) Die agenten zeiden it's not your car right girls, haha nee tuurlijk niet.. Uiteindelijk heeft ze me maar het vliegveld gebracht om 10 uur 's avonds want ik moest om half 1 's nachts vliegen! Vreselijk de vlucht, 4 uur maar met 3 uur tijdsverschil. Dus ik ging om 12 uur weg uit Perth en kwam aan in Melbourne om 7 uur 's ochtends zonder ook maar een oog dicht gedaan te hebben. Want ik vloog met Tiger airways, de charter maatschappij hier, je hebt echt amper ruimte om normaal te zitten! Maar goed daarom zijn de vluchten natuurlijk ook goedkoper, ik klaag niet!

Was gek om weer in Melbourne aan te komen, het voelt wel als thuis maar aan de andere kant betekende dit wel dat mijn grote reis er al bijna op zit! Jason, de man van Ingrid bij wie ik mijn koffer had laten staan, heeft me opgehaald van het vliegveld, zo lief en ik voelde me zo schuldig omdat het zo vroeg was, maar ze stonden erop. Was zo goed om Ingrid en Jade hun dochtertje weer te zien, en we zijn naar Kingslake gegaan, een national park waar 2 jaar geleden de ergste bosbranden ooit zijn geweest, 120 mensen zijn omgekomen en veel huizen opgegaan in as. Het is echt nog heel goed te zien, alle bomen zijn zwart en je kan je gewoon niet voorstellen dat er in zo'n groot gebied brand is geweest, hoe eng is dat als je daar woont en je geen kant op kunt! We hebben heerlijk gepicknicked in het bos met vlees van de barbie die ze de dag ervoor hadden gehad. Het was trouwens KOUD! Gisteren, ja het is niet te geloven, sneeuwde het op de plek waar wij waren vandaag! Dus ik heb weer heerlijk mijn winterjas aan gehad, geweldig! Ik hoop dat het nog wat beter gaat worden de komende week!

Vandaag vlieg ik naar Hobart, Tassie. Ik ga met Janneke, een Nederlands meisje die ik ken uit Melbourne, een auto huren en vrijdag ga ik terug naar Melbourne. Ben erg benieuwd, hou jullie natuurlijk op de hoogte!!!

Liefs!!!

2 reacties | reageer

Life on the farm

Jaja, nu een verhaal over Odette tussen de schapen! :)
Maandagochtend (vorige week) moest ik de Greyhound bus hebben ergens in Perth om half 8 's ochtends. Dat was eerst nog een probleem want, normaal rijdt het openbaar vervoer vanaf 5.30 of zo, maar die maandag moest het nou net een public holiday zijn: de verjaardag van Queen Elizabeth (ja die van de UK ja, niet eens hun eigen koningin!) dus reed het openbaar vervoer pas vanaf 7.30. En er was geen andere optie dan de taxi, daar baalde ik natuurlijk erg van want het was iets van 20 km naar Perth, dat zou dus een duur geintje worden! Gelukkig vond ik in het hostel nog 3 andere mensen die hetzelfde probleem hadden en dus konden we een taxi delen! Uiteindlijk was het $40, dus 10pp, nog best prima!
Ruim op tijd de bus gehaald en de lange reis van bijna 7 uur naar Geraldton begon, op naar het noorden! Busreizen zijn saai, je kunt zo weinig doen ik kan niet lezen want dan wordt ik misselijk, dus het enige wat je kunt doen is muziek luisteren en uit het raam kijken, nou daar heb je na een tijdje ook wel genoeg van en dan val je vanzelf in slaap van verveling.. Gelukkig ging het eigenlijk allemaal best snel en voor ik het wist was ik in Geraldton waar ik opgehaald zou worden door Peter, de boer bij wie ik 2 weken op de farm zou gaan werken. Die was er natuurlijk niet, dat was te verwachten gelukkig had ik zijn mobiele nummer en na 10 pogingen pakte hij ook nog op! En hij zei dat hij er in een half uurtje zou zijn, en dat was hij ook. Meteen naar de farm gereden, ongeveer een half uurtje van het centrum. Het is best mooi, een glooiend landschap met vlakke heuvels en er is niks maar dan ook niks anders dan gras, bomen en schapen. Peter was aardig, maar ik vond het wel jammer dat hij geen gezin heeft (misschien moet ik hem opgeven voor boer zoekt vrouw?) maar tja niets aan te doen. Het huis was niet echt schoon maar prima, ik had in ieder geval mijn eigen kamer! We zijn meteen naar de schapen gegaan want die moesten we naar de schuur brengen, want ik had meteen de goede week uitgekozen om te komen want de schaapjes moesten geschoren worden. Het waren er maar zo'n 6000 dus dat viel wel mee. Nou laat ik het zo zeggen, ik snap nu het spreekwoord ''als een schaap over de dam is volgt de rest'', jee het is echt een kudde en zo moeilijk om ze op gang te krijgen! Maar als er dan een paar de goede kant op lopen dan komt het helemaal goed want dan volgt de rest ook vanzelf. Gelukkig hadden we 2 honden om te helpen want om zelf steeds achter de schapen aan te rennen is niet echt relaxed!
De volgende dag was het vroeg opstaan: 6 uur ging de wekker want ze begonnen om 7 uur met het scheren. Na een huge ontbijt ik was er gewoon misselijk van (oats (een soort pap) en toast met bacon, eggs and tomato's, jee maar goed Peter zei dat je het nodig had) gingen we naar de schuur en daar stond alles al klaar. Het scheren hoefde ik gelukkig niet zelf te doen maar daarvoor kwamen 4 gespierde sterke grote mannen, jee wat een werk is dat! De hele dag door schapen scheren, gebogen staan en het is steeds maar een gevecht met het arme dier. Ik moest helpen de wol te verzamelen en sorteren en zo, wel prima maar om 5 uur was ik kapot! Toen nog opruimen, schapen terug brengen naar de wei en koken! Dus om 9 uur kon je me opvegen en ben ik dus ook maar naar bed gegaan om de volgende dag om 6 uur weer op te staan, jee dat is toch echt niks voor mij! ;) Weer hetzelfde, en ik zag het echt niet zitten om weer een hele dag te gaan werken daar, meer omdat het concept van WWOOFen wat ik doe is dat je 4 uurtjes per dag werkt in ruil voor onderkomen en eten, en dus niet 12 uur per dag! Ik nam al het zware werk en de rotklusjes van de mensen uit handen die daar geld voor kregen, want dat was hun werk! Dus ik ben na de lunch (we gingen altijd lunchen bij de ouders van Peter, die wonen dichterbij de schuur waar de schapen geschoren worden) naar het huis gegaan en ben ik even gaan zwemmen en toen verveelde ik me en ging ik toch maar het huis schoonmaken want overal lagen vliegen en zo. Jee die vliegen, zo ontzettend irritant er zijn er hier miljoenen en ik weet niet wat het is met die Australische vliegen, ze zijn heel eigenwijs en gaan altijd terug naar een plek dat kan zijn je neus, oog, oor of mond en de rest is niet interessant. Dus telkens heb je een zwerm vliegen om je hoofd, ooh je wordt er nog gek van! Gelukkig is er hier nogal een harde wind meestal dat houd ze een beetje op afstand maar zodra de wind gaat liggen zijn ze weer terug... Aaahhh!
Donderdag wel weer een hele dag gemaakt, maar het was best leuk omdat je het team wat beter leert kennen en je wat hebt om over te praten. De baas liet me veel zien en vertelde alles over de wol en het hele proces, dat was leuk! Hij vertelde dat in Australie de staart van alle schapen chirurgisch verwijderd wordt om hygienische redenen, anders krijgen ze allemaal vliegen die daar larven in leggen en dan uiteindelijk gaan ze daar dood aan. Maar Europa is daarop tegen, dat is dierenmishandeling en daarom kopen ze geen Australische wol. Dus Australie moet het qua wolexport echt hebben van Japan etc, best stom eigenljik want als ze die operatie niet uitvoeren gaan de schapen dood aan die vieze vliegen.. Nou ja.. Hij heeft een dochter die ook geneeskunde studeerd, in Perth hij heeft me haar nummer gegeven zodat we eens koffie kunnen drinken of wat leuks kunnen doen.. Heel aardig maar zolang ik op de farm ben heb ik daar geen tijd voor maar misschien voor daarna! Na 5 uur, toen iedereen weg was, zat ik buiten op Peter te wachten, maar hij kwam maar niet dus ik keek binnen in de schuur liggen daar opeens 2 dode rammen, overal bloed. Gadver. Nou ja na een tijdje was het wel interessant want toen gingen alle organen eruit, en heb ik om mijn anatomische kennis weer een beetje op te halen maar even het hart, de longen en de lever onderzocht best cool! Alleen wel vies want het was allemaal nog warm en de hartspier contracteerde soms zelfs nog, ieelll. Dat vlees gaan we trouwens vanavond eten, het zit nu in de oven. Nou ja maar niet te veel aan denken...
Vrijdag was alweer de laatste dag van het schapen scheren en we waren om 10 uur al klaar! Daarna opgeruimd en naar huis gegaan om mijn tas te pakken want ik zou voor het weekend naar Geraldton gaan omdat Peter met vriendin ging vissen ergens in het noorden. Uiteindelijk lekker een dutje gedaan (een nanna nap zoals ze dat hier noemen) en spulletjes gepakt, maar later kwam Peter vertellen dat het weekend nu niet door ging maar volgende week. Dus toch maar niet naar de stad, maar hij moest de volgende dag toch om de twee honden naar de vet te brengen (zulke lieve honden, eentje is 6 maanden en die andere nog echt een kleine pup van 6 weken, leeukkk!) dus toen ben ik meteen mee gegaan en heeft hij mij voor het hostel afgezet, de volgende dag, zondag zou er een Japans meisje komen en dan kon ik meteen weer mee terug naar huis.
In Geraldton een beetje rondgelopen, maar zo groot is het niet dus had het wel snel gezien, boodschapjes gedaan en toen ik ging koken was er buiten een barbie, en ze vroegen of ik mee wilde doen, er was toch genoeg. Ik had mijn eten al gehaald dus heb dat maar gegeten maar ben er later bij gaan zitten en was gezellig! Veel Australiers die in de mijn werken en die al een jaar (?!!) in dat hostel wonen, maar ook vooral veel Kiwi's (New Zealanders, ik dacht altijd dat die kiwi's genoemd worden om, heel logisch voor mij de kiwi fruit want dat komt altijd uit NZ, maar nee het is door een vogel de Kiwi, de nationale vogel of zo. Nooooooooit van gehoord). Erg gezellig, ben met Jennifer, een Canadees meisje even naar de bottleshop gelopen om wat Cider te halen en ik mocht niet alleen want (het was 7pm) er waren veel Aboriginals en die konden je zomaar aanvallen, vorige week hadden ze een meisje door een winkelruit gegooid zomaar, om niks.
Goed, de avond was erg gezellig op een gevecht na opeens tussen een Engelse (natuurlijk) en een Duitsers (again.. natuurlijk), daarna nog de ''stad'' in gegaan maar dat was neit echt een succes, wat een rare mensen allemaal en uiteindelijk waren we om 1 uur alweer thuis! Maar toch leuke avond, leuke mensen leren kennen en goed om even in civilazation te zijn!
Zondag was het warmmm dus heb ik lekker de hele dag op het strand gelegen, omdat er een aardig windje stond was het prima uit te houden! Om 3.30 werd ik weer opgehaald door Peter, en kennisgemaakt met het Japanse meisje, leuke meid! Ben blij dat ze er is want anders was het wel stil! Ze gaat vanavond sushi maken, jammmm!!! Op de echte Japanse manier, ze zijn nu naar een Japanse winkel om de ingredienten te halen, dus ik ben benieuwd!
Zondag zijn we nog naar vrienden van Peter gegaan, rasechte Ozzies geweldig is dat! Ik kan niet in woorden omschrijven hoe dat is maar ze hebben zulke goede humor en het gaat de hele tijd van no drama, no worries, yeah mate..Nou ja ik vond het erg gezellig, er was ook een meisje uit Perth die operatie nurse was, erg interessant!
En toen was het alweer vandaag, niet veel gedaan alleen het huis een goede schoonmaakbeurt gegeven en om het huis ook, alles een beetje opgeruimd en schoongemaakt en jaa 6 spinnen gezien, eentje zat er op mijn hoed en opeens zag ik iets in mijn linkerooghoek bewegen, bleek het een dikke vette zwarte poot te zijn, aaaaaaaaahhhh. Hoed op de grond, en 100000 keer op de spin slaan (die serieus 5 cm was en dan niet met die lange dunne poten maar echt dik) en ja je weet het maar nooit of ze hier giftig zijn of niet, ik kan het niet zien! Ook vorige week een slang gezien die komen nu door de hitte ook allemaal lekker in actie, gezellig! De hond was aan het blaffen en bleef maar bezig, dus ik ging kijken wat het was, bleek het een slang te zijn. Nou die heb ik lekker laten liggen, daar ga ik niet op slaan ieeelll.. Je moet ook echt handschoenen aan als je ook maar 1 takje van de grond oppakt want je weet maar nooit wat eronder ligt. Geweldig!
Het is hier nu superwarm, elke dag rond de 35 graden en vorige week zelfs 37 en dat was een record voor september, de warmste dag en ook nacht van 19 graden. Ik vind het niet erg hoor, kom maar sunshine!! :) Ze hopen hier maar altijd op regen want het regent hier zelden en dat is natuurljik niet goed voor het gras etc. Dus ik heb een dealtje met Peter gesloten dat ik wat zon mee neem van hun en dan mogen zij heeel veel regen van ons hebben, vinden jullie vast niet erg!;)

Geraldton trouwens, wel grappig om te vertellen, ligt aan de Batavia kust, zo heette dat vroeger. Dat kwam omdat er een Nederlands schip (de Batavia) odnerweg naar Jakarta ergens in 1629 vast liep op een eiland 60 km van de kust van Geraldton. De kapitein ging hulp halen in Jakarta en toen hij terug kwam stuurde hij twee mannen naar de kust en dat waren waarschijnlijk de eerste Europeanen / white men in Australie!

Nou sorry dat ik jullie weer lastig heb gevallen met zo'n lang verhaal, snap het als je geen zin hebt om het te lezen! Ik ga even lekker douchen!

Tot de volgende keer...!!!

3 reacties | reageer

Life's a beach

Heey Dutchies!

Alles goed in Nederland, is de winter al begonnen? :) Hier alles goed, ik ben nu in East Chapman en heb mijn eerste weekje farmleven er al op zitten, maar wilde jullie eerst graag een update geven van de dagen hiervoor!

Eerst nog even een verhaal wat een buschauffeur in Darwin me vertelde, hij woonde vroeger op een boerderij en als ze dan in de zomer 6 weken op vakantie gingen dan zei zijn vader altijd dat hij de voordeur open moest laten, niet wagenwijd open maar gewoon niet op slot. Want ze woonden ergens in the middle of nowhere, met het volgende huis kilometers verderop en ja zei zijn vader dan, mocht er eens iemand autopech krijgen of een telefoon nodig hebben, dan kunnen ze in ieder geval bij ons naar binnen om de telefoon te gebruiken.. Geniaal toch!

Na Darwin vloog ik naar Broome, ik dacht dat ik met Qantas zou vliegen maar opeens zat ik in een Air North vliegtuigje, een onderdeel van Qantas, ook prima natuurlijk. We maakten een stopover in Kananurra, een gehucht (nou ik hoorde later dat het best een grote stad is (voor Australische begrippen natuurlijk) midden in de Kimberly desert. Echt, het was 1 huisje en ik moest opnieuw door de douane waar ik voor het eerst in mijn hele leven een drugscontrole kreeg (dat is toch lachwekkend, ben 100 vanaf Melbourne gevlogen, Sydney etc, nooit gebeurd en dan kom je in een gehucht in de woestijn.. nou ja!).. Natuurlijk was die negatief voor de mensen die daar aan twijfelden;). Eenmaal in Broome aangekomen was het heeeet. Gelukkig werd ik door iemand van het hostel opgehaald in een busje, die jongen zei dat het na een paar dagen regen eindelijk weer ''normaal'' weer was: 35 graden.. Pfffffff.. Het hostel was leuk! Ingecheckt in mijn 8 persoonskamer en toen maar meteen naar world famous Cable Beach gegaan, want ik was toch wel heel benieuwd. Nou wat eeen ontzetttend mooi strand is dat zeg! Voor de avond had ik een camelride bij zonsondergang op het strand geboekt. Daar moest ik om 4.30 naartoe en we gingen een uur rijden! Die dingen zijn hoog joh (en langzaam hehe) maar het was adembenemend mooi, de zonsondergang en er waren 2 jongens die werkten daar en maakten de hele tijd foto's, dus ik heb een paar mooie shots!

Daarna terug naar het hostel, gegeten met een Nederlandse jongen en een Australisch meisje die ik net was leren kennen in het hostel. Daarna naar the thirsty camel (haha een bottleshop) gegaan om wat drank te halen en 's avonds hebben we drankspelletjes en kaartspelletjes gespeeld en ontzettend veel lol gehad. Die twee zijn collega's en wonen en werken in Perth maar waren nu een weekje in Broome voor hun werk, en ze hadden allebei een eigen kamer met 3 bedden. Het meisje zei dat ik bij haar op de kamer kon slapen, veel comfortabeler dan een 8 persoonskamer natuurlijk dus uiteraard heb ik dat gedaan! Ze had een eigen koelkast, tv etc dus dat was heerljk, de volgende dag was het bewolkt (weer een abnormale dag) dus heb ik lekker de hele dag op bed gelegen, geluncht met een van die jongens van het kameelrijden en tv gekeken. Wat fijn om eindelijk eens je eigen kamer te hebben met niemand erin! Eind van de dag naar the shoppingmall gegaan en daar weer met de twee eten en drank gehaald voor 's avonds. We zijn uit geweest in Broome, erg leuk het zijn allemaal discotheken in de open lucht!

De volgende dag afscheid genomen van Jeroen en Shina en daarna lekker aan het zwembad gelegen, het is daar zo warm dat je echt geen zin hebt om iets te ondernemen gedurende de dag, ik wilde eignelijk de stad gaan verkennen maar moest er niet aan denken om in die hitte rond te gaan lopen en het zwembad was erg uitnodigend! Ik had veel geluk want het was volle maan en vrijdagavond kon je naar een ander strand om staircase to the moon te zien, wanneer de zon onder is en de maan op komt dan zie jen in de zee de weerspiegeling van de maan als een soort trap naar de maan, echt heel erg mooi! Er was een markt bij van locals met heerlijk eten en allemaal sieraden (Broome staat bekend om zijn parels) dat was heel gezellig! Op de terugweg zat ik in de bus naast een meisje uit Melbourne, en zij werkt op de cardiologie in hetzelfde ziekenhuis als waar ik mijn onderzoek gedaan heb. Zo toevallig, ze kende alle mensen met wie ik ook samen gewerkt had en had zelfs wel eens van mij gehoord dat ik daar onderzoek deed, wat is de wereld toch klein! Het was echt een leuke meid en na een tijdje kletsen stond ze erop dat wanneer ik in Melbourne ben ik bij haar thuis zou logeren, dus uiteindelijk hebben we nummers uitgewisseld en heeft ze het zelfs al in haar agenda gezet dat ik daar zondag en maandagavond kom. Heel erg leuk!

Zaterdag was het helaas alweer tijd om Broome te verlaten, ik had er graag langer willen blijven maar de vlucht zou niet op me wachten, en dus vloog ik van Broome naar Perth. In het busje van het hostel naar het vliegveld zaten een man en een vrouw, de vrouw was oorspronkelijk Duits maar woonde al vele jaren in Australie, en was getrouwd met de man die wel Australisch was. Kreeg natuurlijk de altijd terug komende vragen: waar kom je vandaan, hoe lang ben je hier, waar ben je geweest, wat doe je en reis je alleen? Waar ga je naartoe etc. Erg aardige mensen en op het eind gaf de vrouw me een briefje met daarop hun telefoonnummer, zij woonden namelijk in Perth en als ik nou eens vast zou lopen of ik iets nodig zou hebben dan kon ik ze altijd bellen. Hoe lief!

Ik moest 2 uur wachten op het vliegveld, normaal is dat niet zo erg er zijn altijd wel winkels en dingen te doen om 2 uur te overleven, nou ja dat is op een ''normaal'' vliegveld, airport Broome stelt namelijk niks voor, er is 1 klein winkeltje en dat is het, voor de rest zit je gewoon soort van buiten (natuurlijk wel afgesloten) en gelukkig was er een tv want zaterdag was de grote dag in the Australian Rules Football League: the grand final Collingwood (''The Pies'') tegen St. Kilda. Dat is natuurlijk in Melbourne, wat jammer dat ik nu niet toevallig daar ook was! Iedereen zat te kijken en uiteindelijk, echt geniaal, is het geeindigd in een ''draw'', een gelijkspel. En de regels zijn dan, vraag me niet wie het heeft verzonnen, dat de HELE wedstrijd opnieuw moet worden gespeeld. En dus morgen (zaterdag) weer een grote dag in the MCG in Melbourne, the grand final part II. Ik ben benieuwd!

Op het vliegveld probeerde ik een hostel te boeken voor in Perth, maar tot mijn schrik kwam ik erachter dat werkelijk alles volgeboekt was voor de komende dagen (???), ik was helemaal gestresst, wat nu! Ik wilde al bijna die aardige mensen bellen maar die zaten in het vliegtuig, toen heb ik Jeroen gebeld en die kwam met het idee om een hostel in Freemantle (ook wel Freo door de locals genoemd) te zoeken, een plaatsje iets boven Perth. En anders kon ik altijd bij hem thuis slapen, heel lief maar ik ging liever naar een hostel en Desiree, een Nederlands meisje, was ook op zoek naar een hostel dus konden we samen gaan. Gelukkig was daar nog wel plek en dus ben ik naar Freemantle gegaan, en wat een leuk plaatsje bleek dat te zijn! Op zaterdag was er een markt met, jaja, ECHTE Gouda kaas en niet een gouda kaas gemaakt in Australie (die zijn namelijk NEP) maar een gouda kaas gemaakt in Nederland! Dat moest ik natuurlijk kopen en wat heb ik genoten!:) Heerlijk rondgelopen daar met Desiree, de zon scheen ik denk dat het 25 graden was maar ik vond het gewoon koud nadat ik helemaal gewend ben geraakt aan die hitte in het noorden.. Lekker koffie gedronken op het terras waar Jeroen en een huisgenootje van hem er ook waren, en daarna terug gegaan naar het hostel, lekker gekookt en mijn tas ingepakt voor de volgende dag, dan zou ik de bus pakken naar Geraldton, 6.5 uur noordelijk van Perth, waar ik 2 weken op de farm ga werken!

Dat verhaal vertel ik jullie de volgende keer, ik moet nu weg! Het is gewoon al oktober dus dat betekend dat ik deze maand al naar huis ga, aaaahhh. Nog maar even heel veel genieten hier!

Dikke kus!

1 reactie | reageer

The Top End...

The far north: Darwin !!! Even een snel berichtje omdat ik, suprise suprise, foto's heb geupload! Dus een korte impressie van alles wat ik tot nu toe gezien/gedaan heb. De foto's heb ik op picasa gezet, dat gaat sneller dus moet je even op de onderstaande link klikken, dan kan je ze als het goed is (hoop ik) zien!

http://picasaweb.google.com/owissenburg/20100921?authkey=Gv1sRgCNeiodDziYLCmQE&feat=directlink

Mijn dag hier was leuk, om 7 uur vertrokken naar Litchfield national park, eerst jumping crocs gezien (zie pictures, was echt cool!) en daarna termite mouds, en vervolgens 3 waterfalls en we konden daar ook zwemmen! Was erg leuk! Nu moet ik weer mijn tas pakken, morgen om 10:45 vlieg ik naar Brooome! Ontzettend veel zin in, en iedereen die ik spreek zegt oooh echt wat gaaf, niemand is er geweest bijna haha maar iedereen heeft verhalen gehoord dat het er ontzettend mooi moet zijn. Dus we zien wel, morgen!

xxx

2 reacties | reageer

Volgende pagina »